Tweede wet van Newton.

In zijn beroemde boek Principia speelt het begrip momentum een centrale rol. Hiervoor geldt P = m.V
Een bewegend voorwerp heeft meer momentum (impact) als het meer massa heeft (een zware steen of een veertje) en als het een hogere snelheid heeft. De eerste wet stelt dat een voorwerp zijn bewegingstoestand handhaaft als er geen externe kracht op wordt uitgeoefend.

Om het momentum (nederlands: impuls) te veranderen is een kracht nodig. We gaan de snelheid verhogen (versnelling) of verlagen (vertragen).

Daarvoor geldt de formule F = dP dus d(mV)
                                                      dt              dt

Volgens de kettingregel wordt dit F = m.dV + Vdm
                                                                      dt        dt

Als we (zoals Newton terecht deed) veronderstellen dat de massa constant is, wordt dm nul en is dV de versnelling of vertraging.
                                                                                                                                                                                dt                    dt

Zo ontstaat de formule F = m.a.

Deze redenering klopt als de snelheid laag is. Bij hogere snelheden gelden vreemde wetten, waarbij de tijd en massa niet meer de regels volgen die wij als correct aanvoelen. Hierbij speelt de Lorentz-factor een cruciale rol. Daar wil ik aandacht voor vragen.